نکاتی در مورد اجرای سنگ نما

نکاتی در مورد اجرای سنگ نما

سنگ یک موجود زنده است و حیات دارد و

در گرما و سرما و تحت فشار از خود عکس العمل نشان می دهد.

سنگ نما به یکی از علل زیر ممکن است اصطلاحاً ول کند (از نما جدا شود):

1- نشست زمین و جابجایی ساختمان؛

2- انبساط و انقباض حرارتی و برودتی؛

3- لرزش و زلزله؛

4- عدم چسبندگی مناسب به دیوارهای پیرامونی.

موارد ذیل جهت اجرای بهتر سنگ در نما الزامی است:

1- استفاده از “ماسه شسته” در دوغاب پشت سنگ؛

2- عدم استفاده از نخاله برای پر کردن

فضای دوغاب پشت سنگ (پشت سنگ تماما باید با دوغاب سیمان پر شود.)؛

3- خاک حاصل از برش سنگ در هنگام فرزکاری، از پشت سنگ کاملا شسته شود؛

4- در هوای سرد و شرایطی که امکان یخ زدن آب هست، عملیات سنگ کاری متوقف شود؛

5- از دوغاب با سیمان زیاد استفاده شود؛

6- به هیچ عنوان از سیمان خشک روی دوغاب برای بالا بردن سرعت کار استفاده نشود؛

7- تمام سنگ های گرانیت، مرمریت و “حتی” تراورتن اسکوپ شوند.

در این خصوص تاکید می شود که سنگهای غیرپیوسته که به عنوان قاب دور پنجره

و یا المانهای زیباسازی نما استفاده می شوند نیز باید به روش مناسب اسکوپ و مهار شوند؛

8- دوغاب سفت شده ماسه سیمان پشت سنگ به مدت 2 الی 3 روز آب پاشی شود (اصطلاحاً عمل آوری شود)؛

9- برجسته کاری ها (ستونها و سینه کفتری ها و …) حتما با رابیتس کاری و اسکوپ کار شوند.

10- اگر از سنگ تراورتن توری دار استفاده می کنید تمام قطعات سنگ مانند

سنگ گرانیت باید اسکوپ شود (توری پشت سنگها را با چسب می چسبانند و

چسب از نفوذ دوغاب به درون سنگ ممانعت می کند و چسبندگی حاصل نمی شود)؛

11- سیم اسکوپ به طور سراسری در طول یک سنگ اجرا نشود و یک سنگ بلند

را در چند نقطه سیم اسکوپ جدا گانه بزنید (نکته: معمولا سنگهای بلند از وسطشان ول می کنند)؛

12- برداشتن گونی های سیمان مچاله شده در انتها و لبه های کار و پر کردن فضای خالی بوجود آمده با ملات ماسه و سیمان؛

نکته پایانی:

❗️در برخی موارد جهت پر کردن زیر سازی ها

(مثلاً فرورفتگی های تیرها یا ستونهای فولادی پیرامونی) از ملات گچ و یا گچ و خاک به منظور نصب آجر و

یا سایر پر کننده ها استفاده می گردد و در نهایت روی آن سنگ کاری می شود. حتی گاهاً جهت نگهداری

اولیه و موقت قسمتهایی از سنگ کاری در حین کار از ملات گچ یا گچ و خاک استفاده می شود.

▪️قابل ذکر است که بعدها در اثر جذب رطوبت یا خیس شدن احتمالی نما، ملات مذکور متورم شده

و باعث جدا شدن و سقوط سنگ اطراف خود می شود.

▪️لذا توصیه می گردد در صورت برخورد با چنین مواردی، نسبت به تراشیدن

کامل زیر سازی گچی و اجرای مجدد آن با ملات ماسه و سیمان اقدام گردد.

منبع: نکاتی در مورد اجرای سنگ نما، حامد خانجانی؛ نکته پایانی، سیامک الهی فر؛

انتخاب محلهای مناسب جهت قرارگیری بادبندها

انتخاب محلهای مناسب جهت قرارگیری بادبندها:

این مساله فقط برای حالتی است که حداقل در یکی از دو جهت اصلی از سیستم مهاربندی شده استفاده کرده باشیم.

اگر سازه فاقد مهاربند باشد این نکات قابل استفاده نخواهد بود.
در انتخاب محلهای مناسب برای بادبندها میتوان به نکات زیر اشاره کرد:
1 حتی الامکان به گونه ای بادبندگذاری کنیم که متقارن باشد

و بین مرکز سختی و مرکز جرم در طبقات فاصله اندک باشد.
2دهانه های بزرگتر نسبت به دهانه های کوچکتر جهت قرار گیری بادبند در ارجحیت هستند

. این مساله به خاطر کنترل نیروی محوری منتقل شده

به ستونهای متصل به بادبند و همچنین کاهش آپلیفت در صفحه ستون و پی است.
3 در یک قاب خاص ترجیحاً در دهانه های متوالی بادبندگذاری نمایید.

این مساله نسبت به بادبندگذاری در دو دهانه غیرمجاور در یک قاب در ارجحیت است.

این مساله باعث کاهش سایز ستون وسط بین دو دهانه میشود. در حالی که اگر دو دهانه غیر مجاور بادبندگذاری شوند

۴ ستون متصل به بادبند خواهیم داشت که هر ۴ ستون به همراه صفحه ستون و پی زیر آنها دارای سایز بالایی خواهند بود.
4 جهت اقتصادی شدن طرح بهتر است در طبقات بالا از تعداد دهانه های کمتر

جهت بادبند گذاری استفاده نموده و در طبقات پایین این تعداد دهانه ها را به تدریج اضافه کرد

. حتی بهتر است بدون جابه جایی صفحه بادبند دهانه بادبندی شده را جابه جا کرد و به دهانه مجاور در طبقه پایین منتقل نمود.
5 تعداد کل دهانه های بادبندی باید با یک فرآیند سعی و خطا به گونه ای به دست آید

که از لحاظ اقتصادی سازه بهینه گردد و البته از نظر اجرایی هم قابلیت اجرایی بالاتری داشته باشد.

اما به هر حال توصیه میشود که در هر جهت حداقل دو دهانه به صورت متقارن وجود داشته باشد.
6 باید توجه کرد که به عنوان بادبند هم محور تنها از انواع بادبندهای قطری

ضربدری ، ۷ و ۸ (موسوم به شورون) ، K شکل (تنها برای سازه های تا دو طبقه) مجاز به استفاده هستیم.

به خاطر ضوابط سختگیرانه مبحث دهم در مورد بادبندهای ۷ و ۸ توصیه اکید میشود که

حتی الامکان از این بادبندها استفاده نگردد.

استفاده از بادبندهای ضربدری و قطری (علی الخصوص ضربدری) دارای ارجحیت میباشند.

بادبندهای با شکل خاص مثل بادبند Y شکل (موسوم به پرده ای) مورد قبول مبحث دهم نیست.

در صورت استفاده از بادبند قطری بهتر است در هر قاب در هر طبقه حداقل دو بادبند قطری استفاده شود و

جهت استقرار آنها مخالف یکدیگر انتخاب شود ، به گونه ای که برخی از آنها تحت کشش و همزمان برخی دیگر فشاری باشند.

برای بادبندهای با حد شکلپذیری ویژه این مساله حالت اجبار دارد.

در این حالت این نحوه استقرار باید به گونه ای باشد که در هر قاب سهم نیروی زلزله ای که به آن قاب میرسد

حداقل ۳۰ و حداکثر ۷۰ درصد بین بادبندهای کششی و فشاری تقسیم شود.
7 در مورد بادبندهای واگرا باید از اشکال مجاز معرفی شده در

بخش ۱۰-۳ مبحث دهم استفاده نمود. طول قطعه رابط در این بادبندها در حدود ۲۰ درصد دهانه توصیه میشود.

سیل کت چیست؟

سیل کت

اجرای یک لایه قیر به همراه پخش یک لایه ماسه روی آن است.

امولسیونهای قیری تندگیر معمولا درموقع اجرای سیل کت به کار می روند.

سیل کت میتواند سطح را ضد آب و غیر قابل نفوذ کند و

به علاوه دردرزگیری ترکهای با شدت کم و بازیابی ضریب اصطکاک سطحی نیز کاربرد دارد.

سیل کت در هر زمان از عمر روسازی قابل اجراست. دلیل اصلی استفاده از سیل کت روی یک سطح آسفالتی

، محافظت ازروسازی در برابر اثرات مخرب گرمای خورشید و رطوبت و هوا است.

وقتی یک روسازی آسفالتی در معرض خورشید، باد و آب قرار میگیرد ،

شدت سخت شدن قیر یا اکسیده شدن آن افزایش می یابد .سیل کت یک غشاء ضد آب روی سطح راه ایجاد میکند

که نه تنها فرآیند اکسیداسیون را کند میکند، بلکه نفوذ پذیری سطح را کاهش داده

و موجب افزایش ضریب اصطکاک سطح راه یا افزایش مقاومت آن در برابر سر خوردگی می گردد.

بعضی از موسسات سیل کت را یک روش نگهداری پیشگیرانه می دانند.

یکی از عوامل مهم و قابل توجه روش طراحی آن برای تعیین مقادیر قیر و مصالح سنگی میباشد.

هدف طراحی قرار گرفتن حدود 70 درصد ذرات مصالح سنگی و ماسه در لایه قیری است.

سیل کتها شدیدا تحت تاثیر شرایط آب و هوایی به خصوص در طول زمان اجرا هستند.

بهترین شرایط، روز آفتابی، گرم و با رطوبت کم است. رطوبت و هوای سرد، زمان گیرایی را به تاخیر انداخته

و اگر در این شرایط ترافیک از آن عبور کند موجب بروز خرابی در سطح خواهد شد.

بارندگی نیز میتواند مشکلات زیادی ایجاد کند. اجرای سیل کت بهتر است در فصول گرم و غیر بارانی انجام شود.

به علاوه نباید سیل کت را در هوای مه آلود و بارانی اجرا کرد.

از لحاظ عملکردی طول عمر خدمت دهی مورد انتظار برای سیل کت تقریبا 3 تا 5 سال پیش بینی می شود.

در صورت استفاده از سیل کت باید در نظر داشت که مصالح سنگی که با قیر به خوبی مخلوط نشد ه اند،

در برابر عبور چرخها ممکن است دچار خرابی شوند.مصالح با رطوبت زیاد نیز ممکن است باعث شکستگی سطح شوند.

اجرای سیل کت و قیمت آن عمدتا به نوع قیر، نوع مصالح و فاصله حمل آن و وسعت پروژه بستگی دارد.

آسفالت سطحی که کاربرد آن بیشتر به صورت آسفالت سطحی دو لایه ای است شامل اجرای دولایه سیل کت مجزا می شود

در اکثر مواقع لایه اول 60 درصد کل ضخامت لایه با مصالح درشت تر در مرحله اول و 40 درصد باقیمانده

ضخامت با مصالح به اندازه نصف اندازه مصالح لایه اول اجرا میگردد. این آسفالت، سطح روسازی را آب بندی کرده،

ترکهای کوچک تا متوسط را درزگیری می کند و اصطکاک سطحی را افزایش می دهد

در صورتیکه کاستی هایی در اجرای لایه اول باشد.

با اجرای لایه دوم جبران می گردد ضمنا چنانچه در اثر سایش ترافیک لایه رویی از بین برود،

لایه پایین باقی می ماند. در مجموع مصالح بیشتر در اندود قیری باقی می مانند.

آسفالت سطحی دولای های نسبت به نوع یک لای های آن سطحی نسبتا یکنواخت

، ایجاد کرده و انتخاب مناسبی برای بهسازی روسازیهای قدیمی و نامناسب است.

برای اجرای آن شرایطی که روسازی موجود باید دارا باشد آن است

که روسازی پایدار بوده و این آسفالت روی یک اساس مناسب با مقطع عرضی قابل قبول اجرا شود

خرابیهای روسازی موجود می تواند شامل مواردی همچون زبر شدگی

، از بین رفتگی بافت سطحی،ترکهای طولی و عرضی و دیگر خرابیهای غیر سازه ای باشد.

بعلاوه وجود وصله کاری هایی که بصورت اصولی انجام شده باشند

نیز در روسازی قابل قبول است در سطح روسازی ممکن است

نشانه هایی از ترک های بلوکی با شدت کم تا متوسط،

اکسیداسیون متوسط تا شدید و یا آب شستگی کم تا متوسط نیز دیده شود.

قبل از اجرای آسفالت سطحی باید از خشکی و تمیزی کامل سطح روسازی

و تکمیل تعمیرات لازم نظیر درزگیری و لکه گیری اطمینان حاصل گردد.

در بحث محدودیتهای اجرایی مربوط به فصول سال، آسفالت سطحی شرایطی دقیقا نظیر سیل کت دارد.

پس از اجرا و قبل ازاتمام عملیات غلتک زنی و تا زمانی که مواد قیری

به گیرایی کامل نرسیده اند نباید به ترافیک اجازه عبور داده شود.

عمر خدمت دهی این آسفالت به نوع و میزان ترافیک و وضعیت هندسه ی راه بستگی دارد ترافیک سنگین، حرکتهای گردشی تند

و توقف های سریع عمر خدمت دهی را کاهش میدهد. از نظر هزینه قیمت واحد

اجرای آسفالت سطحی به نوع قیر، هزینه تهیه مصالح شکسته در منطقه، سرعت اجرا و وسعت پروژه بستگی دارد.

بروز ترک در ساختمان و علل آن

بروز ترک در ساختمان و علل آن

افت پي بر اثر عواملي همچون رطوبت و فشارهاي وارده از طبقات ، بي مقاومتي خاک و عملکردهاي آن پيش مي آيد .

همچنين نوع مصالح مصرفي و اجراي غير فني ، سبب نشست هاي پي مي شود .

در مجموع ، بر اثر حرکات زمين ، اسکلت بنا حرکت مي کند و شکست هاي مختلف که شامل ترک هاي عميق و

يا معمولي و در مواردي به شکل مويي است ، نمايان مي شود.

موقعيت ترک
ترک هاي عميق : اين ترک ها گاهي به طور دائمي به وجود مي آيد و دليل آن نشست مرتب پي است

که در اين صورت ، بودن ساکنان در ساختمان خطرناک است.
ترک هاي ثابت : معمولا پس از نشست پي ، تحرک ساختمان کم مي شود.

اين پديده بر اثر قطع رطوبت و فشرده شدن سطح زير پيش مي ايد. در نتيجه ،

شکست و افت ديوارها و اسکلت بنا نيز متوقف ، و حالت ترک ثابت مي شود.
موي ترک هاي معمولي : اين ترک ها در اثر افت هاي کوچک در اسکلت بنا و به واسطه نيروها و در مواردي به علت نوع مصالح اندود به وجود مي ايند.

رطوبت ، انقباض و انبساط حاصله در مقابل خشک شدن سطوح مرطوب ، باعث ايجاد ترک هاي مويي مي شود.

حالت هاي ترک
ترک را به شکل هاي مختلف مي توان آزمايش کرد. نوع خطرناک

و بدون خطر آنها را به شکل هاي زير مي توان شناسايي کرد:

الف) بند دو قسمت ديوار را که بر اثر ترک هاي عميق از يکديگر جدا شده اند ،

با گچ دستي طوري کف کش مي کنيم که ملات فقط دو قسمت جدا شده را پوشش دهد ؛ يعني در ترکها نفوذ نکند.
پس از خودگيري و خشک شدن ملات گچ ، چنانچه از ديوار جدا شود ،

اسکلت در حال نشست و افت کامل است که بايد در مورد آن با احتياط رفتار کرد.

ب) در موارد ذکر شده در بالا ، مي توان روي ترک دو قسمت جدا شده ديوار را نوار کاغذي از

جنس کاهي نازک به ابعاد 30*3 سانتيمتر به شکل ضربدر (*) با پونز نصب کرد. چنانچه کاغذ پاره شود

، شکست و نشست در ساختمان بسيار خطرناک مي باشد. در اين صورت ، ساختمان بايد از سکنه خالي شود.

ج) در نشست هاي خطرناک ، کلاف پنجره بر اثر نيروي فشار ، اهرم و دفرمه مي شود .

به علت بالا بودن ضريب شکنندگي ، شيشه پنجره ها ترک مي خورند و مي شکنند.

د) در افتهاي مداوم پي و مواقع سکوت ، صداهاي ” تک تک ” که حاصل ترک مصالح و بويژه اجرکاري است ، شنيده مي شود.

روش تعمير ترک ها
همانطور که گفتيم ، بر اثر نشست ، ترک هايي به وجود مي آيد که برخي از آنها مويين و ريز هسنتد .

با خالي کردن اطراف آنها و با ” کشته کشي ” و کشيدن پنبه آب روي سطوح ترکهاي مويين آنها گرفته و آماده نقاشي مي شوند.

ترکهاي نيمه عميق
بر اثر حرکت پذيري سقف توفال که از انقباض و انبساط رطوبت و حرارت حاصل مي شوند .

ترکهايي به وجود مي آيد . اين ترکها را با نوک کاردک و ماله خالي مي کنيم و پس از ” آماده کشي ” و پرداخت کشته و پنبه زني ، ترکها را مي گيريم و آماده نقاشي ميکنيم.
ترکهاي عميق
اطراف ترک را با تيشه مي تراشيم و سپس درز آن را کاملا خالي مي کنيم.

کار بردن گچ دستي و کف کش کردن ، درون ترک را پر و سطح آن را با گچ آماده صاف مي کنيم .

سپس با گچ کشته و پنبه اب ، سطح آن را کاملا پرداخت و آماده نقاشي مي کنيم.

توجه شود : چون سطح کشته کشي در بعد بيشتري انجام مي شود تا خطر کپ کردن به وجود نيايد

، بابد اصولي را به کاربرد تا سطح ترک از اطراف به شکل پخ از گچکاري و اندود برداشته شود تا عمق ترک در سطحي عريض پيوند شود.

به اين عمل اصطلاحا ” پرداخت کردن ، کشته و همسطح کردن با زمينه در گچکاري قديمي ” مي گويند.

ترک در تقاطع ديوار
ديوارها بر اثر نداشتن پيوند با هشت گير ترک مي خورند .

در مواقعي نشست و شکست ديوارها ، ترکها کاملا باز و رويت مي شوند .

در بعضي موارد ، اين ترکها بسيار عميق هستند ؛ به طوري که مي توان دست را در درون آنها حرکت داد .

در اين حالت ، چنين عمل مي کنيم :

1- سطح ترک را از دو طرف کاملا با تيشه مي تراشيم ،

و پس از جارو ، سطوح آن را کاملا مرطوب مي کنيم .
2- چنانچه لازم باشد ، کنارهاي ترک را با قلم و چکش چند سانتيمتر بازتر مي کنيم

تا نشست گچ با عمق بيشتري انجام شود.
3- ملات گچ تيزون را شلاقي در درون ترک مي کوبيم تا سطح ترک کاملا پر شود.
4- پس از پر کردن ترک به شکل سرتاسري و کف کش کردن گچ تيزون

، اندود گچ و خاک را اجرا مي کنيم.
5- در صورت نياز ، ترک را شمشه گيري مي کنيم تا در سطح گچکاري يکنواختي به وجود آيد.
6- با گچ آماده و سپس گچ کشته ، سطح اندود را ” سفيدکاري” مي کنيم

و با پنبه آب زدن براي پرداخت ، گچکاري را خاتمه مي دهيم.

توجه شود: چنانچه در محل تقاطع ديوار ديوار ابزار گرد زده شود ،

يعني ماهيچه به وجود آيد ، ترک مجددي پيش نخواهد آمد .

ترک در نعل درگاه
به علتهاي زير ، نعل درگاه و سطح زير آن مي شکنند :
الف) در اثر نشست ستون زير نعل درگاه ، به علت اهرم شدن آن ، برش افقي به وجود آيد

آتش سوزی پلاسکو گرنفل

آتش سوزی پلاسکو گرنفل

چرا ساختمان برج گرنفل لندن فرو نریخت ولی پلاسکو فرو ریخت؟

همچنین از این گزاره بحث می رسد به گزاره دومی مبنی بر مقایسه

با پلاسکو و تردید ها در علل فرو ریختن آن. از جمله این گفتگوها ،

یادداشت اخیر محقق ارجمند جناب آقای عبدالله شهبازی در کانال تلگرام شان:
پاسخ به سوال این است که #مکانیزم_خرابیِ هر سازه ای در آتش و حرارتِ بالا، بستگی دارد

به مشخصاتِ فنی سازه شامل: نوع قاب ، مشخصات مصالح، شیوۀ عایق بندی سازه در برابر آتش،

نوعِ سیستم های اطفاء حریق (آبپاش ها)یی که در ساختمان نصب شده

و نهایتا جنسِ مواد قابل اشتعالی که در ساختمان برای سوختن موجود است.

لذا صِرفِ مقایسه کلی دو ساختمان با همدیگر ،

و بدون پرداختن به جزئیاتِ مذکور ، امکان مقایسه را از ما می گیرد. در مورد این ساختمان لندن، هنوز مشخصات فنی سازه اعلام نشده است.

حتی در مصاحبه رئیس تیم آتش نشانی ، بتنی یا فولادی بودن نوعِ قاب اعلام نشد (هرچند که به احتمال زیاد این سازه باید بتنی باشد).

فعلاً تنها چیزی که از این سازه می دانیم اینکه ساختمان در سال 1974 احداث شده است

ولی یکبار اخیراً بازسازی (Refurbishment) شده است. (فعلاً حتی نمی دانیم که آیا بازسازی، شاملِ مقاوم سازی هم بوده یا خیر؟)

سوال مشخصی که بیشتر بدان پرداخته می شود (از جمله در یادداشت اخیر جناب شهبازی) اینکه چطور این سازه .

“مدت طولانی” (چندساعت) در آتش سوخته و فرونریخته ولی پلاسکو، بعد از سه-چهار ساعت فروریخته است؟

در همین کانال قبلا نیز نمونه هایی ارایه شد از ساختمان هایی که چندین ساعت سوخته اند

ولی «خرابی پیشرونده» در آنها رخ نداده است.

مثلا «برج آدرس» در دبی در زمان جشن شب سال نو میلادی 2016 آتش گرفت

و به دلیل ترافیک آن ساعت دبی ،

آتش نشان ها “دیر” به محل رسیدند و تمام برج در عرض ده دقیقه در شعله ها قرار گرفت.

ولی به دلیلِ کار کردنِ آب پاش های درون ساختمان، آتش در بیرون باقی ماند

و به درون، گسترشِ جدی پیدا نکرد

و حدودِ صبح آتش خاموش شد . یا مثال دیگرش در اسپانیا و «برج ویندسور» که بعد از حریق شدید ،

فرونریخت (البته بعد بخاطر نگرانی از کاهش مقاومت خودشان خرابش کردند).

طی چندین سری تست که ما در آزمایشگاه آتش دانشگاه میشیگان استیت داشتیم،

اُفت مقاومتِ اعضای فولاد بعد از حدود 500 درجه سانتیگراد بسیار شدید است

در حالی که در مواردی در قطعاتِ بتنی حتی تا حدود 750 درجه سانتیگراد هم افت جدی شاهد نبودیم.

لذا مقایسه سازه فولادی در آتش ، با سازه بتنی در آتش بسیار مقایسه سختی است

(علاوه بر همه اینها، حجم بسیار زیاد مواد قابل اشتعال در پلاسکو، سناریوی حریق را کاملا عوض می کند).

مقایسه گرنفل با پلاسکو به پارامترهای بسیار متعددی باز می گردد و

فعلا نمی توان اظهار نظر قطعی در این حادثه لندن داشت.

اما بازگردیم به آتش در تهران:

مجدداً این حادثه نشان می دهد که از سناریوهای مدیریت بحران در زمینه آتش در ایران چقدر غفلت شده است.

در این حادثه لندن 40 ماشین آتش نشانی به محل اعزام و سریعا از 200 آتش نشان استفاده شده است.

حال فرض کنیم که پس از یک زلزله نسبتا قوی فقط 3 آتشِ اینچنینی در تهران داشته باشیم

و برای هر کدام 40 ماشین آتش نشانی و در مجموع 600 آتش نشان “در یک لحظه” نیاز داشته باشیم.

تهران شهری لرزه خیز است و موضوع آتشِ بعد از زلزله ، از خودِ زلزله مهم تر است

(خصوصاً شهری که بر روی شبکه گاز فرسوده و قدیمی نشسته است).

حال این چند جمله ساده را مرور کنیم:
در سال 2017 هستیم و در هیچ یک از دانشگاههای کشور ما

(تکرار باید کرد: هیچ یک) رشته مهندسی ایمنی سازه ها در آتش

، تدریس نمی شود (چه کارشناسی ارشد ، چه کارشناسی). چرا

در سال 2017 هستیم و حتی نیم سطر در مبحث ده مقررات ملی در خصوص (استاندارد)

طراحی سازه های فولادی در برابر آتش نوشته نشده است. چرا؟
دستورالعمل مصوب و ابلاغی به شهرداری های کشور،

در خصوص سناریوهای مدیریت بحرانِ آتش بعد از زلزله کجاست؟
و …

مقصر در این حوزه مشخصاً بیش از دولت ،

خودِ پژوهشگران دانشگاهی ما هستند که تا کنون عمدتاً روی بحث زلزله متمرکز شده بودند

و “احساس نیاز” جدی به مطالعات حوزه مهندسی ایمنی سازه ها در آتش را در خود احساس نکرده اند.

به قلم محمد رضا اسلامی

سنگ و معدن

سنگ و معدن

سنگ یا خاک

از نقطه نظر زمین شناسی، سنگ به موادی از پوسته زمین اطلاق می‌شود که از یک یا چند کانی که با یکدیگر پیوند یافته‌اند، درست شده‌است. در مقابل خاک توده‌ای از ذرات با دانه‌های منفصل یا دارای پیوند سست است که بر اثر هوازدگی سنگ‌ها و به طور برجا تشکیل شده‌است. لیکن در مهندسی و کارهای ساختمانی قابلیت حفاری مصالح زمین‌شناسی به عنوان شاخصی در طبقه بندی آنها به دو گروه سنگ و خاک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

منشا شکل گیری سنگ‌ها و خرده سنگ‌ها

دو فرایند کوه زایی و کوه سایی در زمین موجب پدید آمدن محصولات سنگی می‌شود.

عوامل کوه زایی

فشارهای کره مذاب درون زمین را که به پوسته جامد سطح آن وارد می‌شود را می‌توان عامل فرایند کوه زایی و خشکی زایی نامید.

what kinds of ores and ore2 سنگ معدن چیست و انواع سنگ معدن

عوامل هوازدگی یا کوه سایی

هر یک از چند روندی را که باعث خرد شدن و تغییر شکل مواد سخت سطح زمین و موادی که با جو در تماس هستند، هوازدگی می‌نامند. عوامل فرسایش یا هوازدگی به دو گروه فیزیکی و شیمیایی تقسیم می‌شوند.

هوازدگی شیمیایی

محصول هیدراتاسیون، انحلال، آبکافت، اکسیداسیون و یا عکس العمل آب‌های اسیدی با املاح تشکیل دهنده سنگ هاست.

هوازدگی فیزیکی

این پدیده توسط عواملی چون یخبندان، تغییرات حرارت در جو و در نتیجه انبساط و انقباض، نیروی جاذبه زمین، رشد گیاهان، باد، جریان آب و عمل جانوران و مانند اینها شکل می‌گیرد و باعث خرد شدن سنگ‌ها و تغییر شکل آنها به دانه‌های ریزتر می‌شود.

ساختمان شیمیایی سنگ‌ها

سنگ‌ها خود از قسمت‌های ساده تری به نام کانی ساخته شده‌اند. کانی‌ها مواد جامد، طبیعی، معمولاً متبلور، غیرآلی، همگن و با ترکیبات شیمیایی مشخص اند. تاکنون بیش از ۳۰۰۰ کانی در طبیعت شناخته شده که تنها حدود ۲۴ کانی در سنگ‌های پوسته زمین فراوان هستند و آنها را کانی‌های سنگ ساز می‌نامند.

طبقه‌بندی شیمیایی سنگ‌ها

چون کانیهای تشکیل دهنده سنگ‌ها متنوع هستند، بسته به میزان وجود بعضی دیگر از ترکیبات شیمیایی که در آنها است سنگ‌ها را به چهار دسته تقسیم می‌کنند:

کربنات‌ها

سولفات‌ها

اکسیدها

سیلیکات‌ها

طبقه‌بندی سنگ‌ها از نظر نحوهٔ تشکیل

سنگ‌ها از نظر نحوهٔ تشکیل به سه گروه زیر تقسیم می‌شوند:

سنگ‌های رسوبی

سنگ‌های آذرین

سنگ‌های دگرگون شده

سنگ‌های رسوبی

بعضی از سنگ‌ها بر اثر ته نشین شدن مواد داخل آب به وجود می‌آیند. رودها مقدار زیادی مواد را با خود به دریاها و دریاچه‌ها می‌برند. این مواد به دلیل سنگینی به ته دریا می‌روند. روی هم قرار می‌گیرند و پس از سفت شدن سنگ‌هایی را به وجود می‌آورند که به آنها سنگ‌های رسوبی گفته می‌شود. سنگ‌های رسوبی لایه لایه‌اند که رنگ یا جنس هر لایه با لایه دیگر متفاوت است. سنگ‌های رسوبی در کوه‌های البرز و زاگرس به فراوانی یافت می‌شوند. ریگ، شن و سنگ‌های آهکی نمونه‌هایی از سنگ‌های رسوبی هستند.

 

سنگ‌های آذرین

گروه دیگری از سنگ‌ها بر اثر سرد شدن مواد بسیار داغ به وجود آمده‌اند که قبلاً در زمین بوده‌اند. دمای اعماق زمین زیاد است و بعضی سنگ‌ها را ذوب می‌کند. این سنگ‌ها در زیر یا سطح زمین دوباره سرد می‌شوند و سنگ‌هایی را به وجود می‌آورند که به آنها آذرین می‌گویند. سنگ‌های کوه‌هایی مانند دماوند و الوند از نوع آذرین است. سنگ‌های آذرین از بلورهای ریز یا درشت تشکیل شده‌اند.

سنگ‌های دگرگون شده

بعضی از سنگ‌های رسویی یا آذرین اگر مدت زیادی در اعماق زمین بمانند، باید فشار و گرمای زیادی را تحمل کنند. این سنگ‌ها مانند آجر پخته می‌شوند و شکل قبلی خود را از دست می‌دهند و به همین دلیل به آنها سنگ‌های دگرگون شده می‌گویند. (مانند سنگ مرمر)

استفاده

سنگ‌ها و کانی‌ها در ساختمان سازی، صنایع، پزشکی و غیره به کار می‌روند.

انواع سنگ‌های ساختمانی

این سنگ‌ها در دسته‌های گوناگون و متنوعی نام گذاری می‌شوند که بعضا نام معدن سنگ به عنوان اسم آن استفاده می‌شود.رایج‌ترین سنگ‌های ساختمانی عبارتند از:

گرانیت

ماسه سنگ‌ها

سنگ‌های آهکی

کوارتزیت

سنگ‌های رسی

تراورتن

سنگ و معدن
سنگ و معدن

مشخصات کلی انتخاب سنگ برای مصارف ساختمانی

سنگ‌های مورد استفاده در کارهای ساختمانی باید دارای مشخصات زیر باشند:

۱- بافت سنگ باید ساختمانی سالم داشته باشد، یعنی بدون شیار، ترک و رگه‌های سست باشد (کرمو نباشد)

۲- بدون هرگونه خلل و فرج باشد

۳- پوسیدگی نداشته باشد

۴- یکدست، یکنواخت و همگن باشد

۵- سنگ ساختمانی نباید آب زیاد جذب کند، لذا نباید:

الف- در آب متلاشی یا حل شود

ب- تمام یا قسمتی از آن بیش از ۸ درصد وزن خود آب بمکد

۶- سنگ ساختمانی نباید آلوده به مواد طبیعی و مصنوعی باشد

۷- سنگ باید شرایط فیزیکی و شیمیایی محیط را تحمل کند، لذا باید:

الف- در برابر باد، یخبندان، تغییرات دما و در صورت وجود جریان آب در مقابل آن و کلیه عوامل فرسایش مقاومت کند

ب- در برابر محیط‌های شیمیایی اسیدی و قلیایی و همچنین عمل آبکافت و اکسیداسیون مقاومت کند

۸- مقاومت فشاری برای قطعات باربر نباید کمتر از ۱۵۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع باشد

۹- در مقابل سایش مقاوم باشد

what kinds of ores and ore3 سنگ معدن

طبقه بندی سنگ‌های طبیعی براساس BS۸۱۲

گروه بازالت: آندزیت، بازالت، پرفیریت‌های قلیایی، دولومیت‌ها، اپیدیوریت، لامپروفیر، کوارتز-دولویت و اسپلیت

گروه فلینت: چرت، فلینت

گروه گابرو: دیوریت قلیایی، گنایس قلیایی، گابرو، هورن بلند، نوریت، پریدوتیت، پیکریت و سرپانتینت

گروه گرانیت: گنایس، گرانیت، گرانودیوریت، پگناتیت، کوارتز-دیوریت و سینیت

گروه سنگ‌های ماسه‌ای و آذرین: آرکوز، گریویک، ماسه سنگ و توف

گروه هورن فل: همه سنگ‌های ناشی از دگرگونی غیر از مرمر

گروه سنگ آهک: دولومیت، سنگ آهک و مرمر

گروه شیست‌ها: فیلیت، شیست و اسلیت

گروه پروفیری: آپلیت، داسیت، فلسیت، گرانوفیر، گراتوفیر، میکرو گرانیت، پروفیری، کوارتز-پروفیریت، ریولیت و تراشیت

گروه کوارتزیت: گانیستر، ماسه سنگ‌های کوارتزیتی و کوارتزیت دوباره بلوری شده

فساد در سنگ

عامل اصلی فساد در سنگ‌ها اثر نمک‌های محلول بر آنها می‌باشد. آلودگی محیط، یخبندان و پوسیدگی در قطعات فلزی و وجود رگه‌های ضعیف و همچنین عملیات اجرایی ضعیف نیز موجب تخریب سنگ‌ها می‌شود.

اثر نمک‌های محلول

چنانچه رطوبتی که به همراه خود نمک‌های محلول دارد از سطح سنگ تبخیر شود مقداری نمک در سطح آن به صورت شوره و لایه‌ای هم در خلل و فرج سنگ باقی می‌گذارد. تداوم دور رطوبت-تبخیر موجب افزایش حجم بلورها و پوسته شدن سطح سنگ می‌گردد. لذا سنگ‌هایی که متخلخل ترند در برابر نمک‌های محلول حساس ترند.

 

آلودگی محیط

سنگ‌های دارای کانی کربنات کلسیم به خصوص در برابر محیط‌های اسیدی حساس هستند. اکسید گوگرد در محیط مرطوب و اکسیژن موجود در هوا تولید اسید سولفوریک می‌کند که بر سنگ‌های آهکی اثر می‌گذارد و تولید سولفات کلسیم می‌نماید. سنگ‌های آهکی و ماسه سنگ‌های آهکی در این مورد حساس ترند.

در مورد سنگ‌های آهکی، سولفات کلسیم حاصل شده در سطح، به وسیله آب شسته می‌شوند. ولی در سطوحی که قابل شستشو نیستند، سطح به وسیله دوده سیاه می‌شود و مبدل به پوسته‌های سخت و برآمدگی‌هایی می‌شود که گرد آهکی در اطراف آن وجود دارد.
در انواع سنگ‌های آهکی منیزیم دار، ایجاد سولفات منیزیم روند فساد را تسریع می‌کند.
در ماسه سنگ‌ها خلل و فرج توسط گچ (سولفات کلسیم) پر می‌شوند، پوسته‌های سخت ایجاد شده اغلب به علت تفاوت انبساط حرارتی فرو می‌ریزند. ماسه سنگ‌های سیلیسی گرچه مستقیما بر اثر تهاجم اسیدهای موجود در هوا آسیب نمی‌بینند ولی سنگ گچ تولید شده توسط سنگ آهک موجب خرابی در آنها می‌شود که به علت تبخیر حاصل از تبلور در سطح آنها به وجود می‌آید.
مرمر که اساسا کربنات کلسیم است مورد هجوم اسیدهای موجود در هوا قرار می‌گیرد و سطح صیقلی آن در مرور زمان زبر می‌شود. ولی به علت بافت متراکم و چگال آن کمتر تحت تاثیر عمل تبلور قرار می‌گیرد.

اثر یخبندان

تخریب بر اثر یخبندان در قسمت‌هایی از ساختمان نظیر محل درپوش‌ها، سایه بان‌ها، کرسی بنا و کف پنجره‌ها بیشتر دیده می‌شود. عموما سنگ آهک و دولومیت بیش از ماسه سنگ در معرض تهاجم اثر یخبندان هستند.

مرمر، شیت و گرانیت به علت تخلخل اندک تحت تاثیر اثر یخبندان واقع نمی‌شوند.

پوسیدگی فلزات

آب بارانی که از سطوح مس و آلیاژهای آن به سطح سنگ آهکی می‌ریزد باعث ایجاد لکه‌های سبزرنگی می‌شود. زنگ زدگی حاصل از مواد آهنی و فولادی بسیار سخت و دشوار از روی سطوح متخلخل سنگ‌ها پاک می‌شوند. بیشترین آسیب دیدگی ناشی از انبساط زنگ زدن قطعات آهنی و فولادی داخل سنگ کاری نما رخ می‌دهد. به این منظور کلیه قطعات فلزی مورد استفاده در نصب سنگ نما باید ضدزنگ باشند.

آتش

آتش به ندرت موجب تخریب کلی در کارهای سنگی شود. ولی سطح نمای گرانیت، مرمر و ماسه سنگ‌ها ممکن است در اثر آتش سیاه یا خرد شوند.

سنگ‌های آهکی عموما تحت تاثیر آتش قرار نمی‌گیرند، فقط سنگ‌های با رنگ روشن به علت اکسید شدن آهن موجود در آنها برای همیشه صورتی رنگ می‌شوند.

سنگ یا خاک

از نقطه نظر زمین شناسی، سنگ به موادی از پوسته زمین اطلاق می‌شود که از یک یا چند کانی که با یکدیگر پیوند یافته‌اند، درست شده‌است. در مقابل خاک توده‌ای از ذرات با دانه‌های منفصل یا دارای پیوند سست است که بر اثر هوازدگی سنگ‌ها و به طور برجا تشکیل شده‌است. لیکن در مهندسی و کارهای ساختمانی قابلیت حفاری مصالح زمین‌شناسی به عنوان شاخصی در طبقه بندی آنها به دو گروه سنگ و خاک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

منشا شکل گیری سنگ‌ها و خرده سنگ‌ها

دو فرایند کوه زایی و کوه سایی در زمین موجب پدید آمدن محصولات سنگی می‌شود.

عوامل کوه زایی

فشارهای کره مذاب درون زمین را که به پوسته جامد سطح آن وارد می‌شود را می‌توان عامل فرایند کوه زایی و خشکی زایی نامید.

 

عوامل هوازدگی یا کوه سایی

هر یک از چند روندی را که باعث خرد شدن و تغییر شکل مواد سخت سطح زمین و موادی که با جو در تماس هستند، هوازدگی می‌نامند. عوامل فرسایش یا هوازدگی به دو گروه فیزیکی و شیمیایی تقسیم می‌شوند.

هوازدگی شیمیایی

محصول هیدراتاسیون، انحلال، آبکافت، اکسیداسیون و یا عکس العمل آب‌های اسیدی با املاح تشکیل دهنده سنگ هاست.

هوازدگی فیزیکی

این پدیده توسط عواملی چون یخبندان، تغییرات حرارت در جو و در نتیجه انبساط و انقباض، نیروی جاذبه زمین، رشد گیاهان، باد، جریان آب و عمل جانوران و مانند اینها شکل می‌گیرد و باعث خرد شدن سنگ‌ها و تغییر شکل آنها به دانه‌های ریزتر می‌شود.

ساختمان شیمیایی سنگ‌ها

سنگ‌ها خود از قسمت‌های ساده تری به نام کانی ساخته شده‌اند. کانی‌ها مواد جامد، طبیعی، معمولاً متبلور، غیرآلی، همگن و با ترکیبات شیمیایی مشخص اند. تاکنون بیش از ۳۰۰۰ کانی در طبیعت شناخته شده که تنها حدود ۲۴ کانی در سنگ‌های پوسته زمین فراوان هستند و آنها را کانی‌های سنگ ساز می‌نامند.

طبقه‌بندی شیمیایی سنگ‌ها

چون کانیهای تشکیل دهنده سنگ‌ها متنوع هستند، بسته به میزان وجود بعضی دیگر از ترکیبات شیمیایی که در آنها است سنگ‌ها را به چهار دسته تقسیم می‌کنند:

کربنات‌ها

سولفات‌ها

اکسیدها

سیلیکات‌ها

طبقه‌بندی سنگ‌ها از نظر نحوهٔ تشکیل

سنگ‌ها از نظر نحوهٔ تشکیل به سه گروه زیر تقسیم می‌شوند:

سنگ‌های رسوبی

سنگ‌های آذرین

سنگ‌های دگرگون شده

سنگ‌های رسوبی

بعضی از سنگ‌ها بر اثر ته نشین شدن مواد داخل آب به وجود می‌آیند. رودها مقدار زیادی مواد را با خود به دریاها و دریاچه‌ها می‌برند. این مواد به دلیل سنگینی به ته دریا می‌روند. روی هم قرار می‌گیرند و پس از سفت شدن سنگ‌هایی را به وجود می‌آورند که به آنها سنگ‌های رسوبی گفته می‌شود. سنگ‌های رسوبی لایه لایه‌اند که رنگ یا جنس هر لایه با لایه دیگر متفاوت است. سنگ‌های رسوبی در کوه‌های البرز و زاگرس به فراوانی یافت می‌شوند. ریگ، شن و سنگ‌های آهکی نمونه‌هایی از سنگ‌های رسوبی هستند.

 

سنگ‌های آذرین

گروه دیگری از سنگ‌ها بر اثر سرد شدن مواد بسیار داغ به وجود آمده‌اند که قبلاً در زمین بوده‌اند. دمای اعماق زمین زیاد است و بعضی سنگ‌ها را ذوب می‌کند. این سنگ‌ها در زیر یا سطح زمین دوباره سرد می‌شوند و سنگ‌هایی را به وجود می‌آورند که به آنها آذرین می‌گویند. سنگ‌های کوه‌هایی مانند دماوند و الوند از نوع آذرین است. سنگ‌های آذرین از بلورهای ریز یا درشت تشکیل شده‌اند.

سنگ‌های دگرگون شده

بعضی از سنگ‌های رسویی یا آذرین اگر مدت زیادی در اعماق زمین بمانند، باید فشار و گرمای زیادی را تحمل کنند. این سنگ‌ها مانند آجر پخته می‌شوند و شکل قبلی خود را از دست می‌دهند و به همین دلیل به آنها سنگ‌های دگرگون شده می‌گویند. (مانند سنگ مرمر)

استفاده

سنگ‌ها و کانی‌ها در ساختمان سازی، صنایع، پزشکی و غیره به کار می‌روند.

انواع سنگ‌های ساختمانی

این سنگ‌ها در دسته‌های گوناگون و متنوعی نام گذاری می‌شوند که بعضا نام معدن سنگ به عنوان اسم آن استفاده می‌شود.رایج‌ترین سنگ‌های ساختمانی عبارتند از:

گرانیت

ماسه سنگ‌ها

سنگ‌های آهکی

کوارتزیت

سنگ‌های رسی

تراورتن

what kinds of ores and ore4 سنگ معدن چیست و انواع سنگ معدن

مشخصات کلی انتخاب سنگ برای مصارف ساختمانی

سنگ‌های مورد استفاده در کارهای ساختمانی باید دارای مشخصات زیر باشند:

۱- بافت سنگ باید ساختمانی سالم داشته باشد، یعنی بدون شیار، ترک و رگه‌های سست باشد (کرمو نباشد)

۲- بدون هرگونه خلل و فرج باشد

۳- پوسیدگی نداشته باشد

۴- یکدست، یکنواخت و همگن باشد

۵- سنگ ساختمانی نباید آب زیاد جذب کند، لذا نباید:

الف- در آب متلاشی یا حل شود

ب- تمام یا قسمتی از آن بیش از ۸ درصد وزن خود آب بمکد

۶- سنگ ساختمانی نباید آلوده به مواد طبیعی و مصنوعی باشد

۷- سنگ باید شرایط فیزیکی و شیمیایی محیط را تحمل کند، لذا باید:

الف- در برابر باد، یخبندان، تغییرات دما و در صورت وجود جریان آب در مقابل آن و کلیه عوامل فرسایش مقاومت کند

ب- در برابر محیط‌های شیمیایی اسیدی و قلیایی و همچنین عمل آبکافت و اکسیداسیون مقاومت کند

۸- مقاومت فشاری برای قطعات باربر نباید کمتر از ۱۵۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع باشد

۹- در مقابل سایش مقاوم باشد

 

طبقه بندی سنگ‌های طبیعی براساس BS۸۱۲

گروه بازالت: آندزیت، بازالت، پرفیریت‌های قلیایی، دولومیت‌ها، اپیدیوریت، لامپروفیر، کوارتز-دولویت و اسپلیت

گروه فلینت: چرت، فلینت

گروه گابرو: دیوریت قلیایی، گنایس قلیایی، گابرو، هورن بلند، نوریت، پریدوتیت، پیکریت و سرپانتینت

گروه گرانیت: گنایس، گرانیت، گرانودیوریت، پگناتیت، کوارتز-دیوریت و سینیت

گروه سنگ‌های ماسه‌ای و آذرین: آرکوز، گریویک، ماسه سنگ و توف

گروه هورن فل: همه سنگ‌های ناشی از دگرگونی غیر از مرمر

گروه سنگ آهک: دولومیت، سنگ آهک و مرمر

گروه شیست‌ها: فیلیت، شیست و اسلیت

گروه پروفیری: آپلیت، داسیت، فلسیت، گرانوفیر، گراتوفیر، میکرو گرانیت، پروفیری، کوارتز-پروفیریت، ریولیت و تراشیت

گروه کوارتزیت: گانیستر، ماسه سنگ‌های کوارتزیتی و کوارتزیت دوباره بلوری شده

فساد در سنگ

عامل اصلی فساد در سنگ‌ها اثر نمک‌های محلول بر آنها می‌باشد. آلودگی محیط، یخبندان و پوسیدگی در قطعات فلزی و وجود رگه‌های ضعیف و همچنین عملیات اجرایی ضعیف نیز موجب تخریب سنگ‌ها می‌شود.

اثر نمک‌های محلول

چنانچه رطوبتی که به همراه خود نمک‌های محلول دارد از سطح سنگ تبخیر شود مقداری نمک در سطح آن به صورت شوره و لایه‌ای هم در خلل و فرج سنگ باقی می‌گذارد. تداوم دور رطوبت-تبخیر موجب افزایش حجم بلورها و پوسته شدن سطح سنگ می‌گردد. لذا سنگ‌هایی که متخلخل ترند در برابر نمک‌های محلول حساس ترند.

 

آلودگی محیط

سنگ‌های دارای کانی کربنات کلسیم به خصوص در برابر محیط‌های اسیدی حساس هستند. اکسید گوگرد در محیط مرطوب و اکسیژن موجود در هوا تولید اسید سولفوریک می‌کند که بر سنگ‌های آهکی اثر می‌گذارد و تولید سولفات کلسیم می‌نماید. سنگ‌های آهکی و ماسه سنگ‌های آهکی در این مورد حساس ترند.

در مورد سنگ‌های آهکی، سولفات کلسیم حاصل شده در سطح، به وسیله آب شسته می‌شوند. ولی در سطوحی که قابل شستشو نیستند، سطح به وسیله دوده سیاه می‌شود و مبدل به پوسته‌های سخت و برآمدگی‌هایی می‌شود که گرد آهکی در اطراف آن وجود دارد.
در انواع سنگ‌های آهکی منیزیم دار، ایجاد سولفات منیزیم روند فساد را تسریع می‌کند.
در ماسه سنگ‌ها خلل و فرج توسط گچ (سولفات کلسیم) پر می‌شوند، پوسته‌های سخت ایجاد شده اغلب به علت تفاوت انبساط حرارتی فرو می‌ریزند. ماسه سنگ‌های سیلیسی گرچه مستقیما بر اثر تهاجم اسیدهای موجود در هوا آسیب نمی‌بینند ولی سنگ گچ تولید شده توسط سنگ آهک موجب خرابی در آنها می‌شود که به علت تبخیر حاصل از تبلور در سطح آنها به وجود می‌آید.
مرمر که اساسا کربنات کلسیم است مورد هجوم اسیدهای موجود در هوا قرار می‌گیرد و سطح صیقلی آن در مرور زمان زبر می‌شود. ولی به علت بافت متراکم و چگال آن کمتر تحت تاثیر عمل تبلور قرار می‌گیرد.

اثر یخبندان

تخریب بر اثر یخبندان در قسمت‌هایی از ساختمان نظیر محل درپوش‌ها، سایه بان‌ها، کرسی بنا و کف پنجره‌ها بیشتر دیده می‌شود. عموما سنگ آهک و دولومیت بیش از ماسه سنگ در معرض تهاجم اثر یخبندان هستند.

مرمر، شیت و گرانیت به علت تخلخل اندک تحت تاثیر اثر یخبندان واقع نمی‌شوند.

پوسیدگی فلزات

آب بارانی که از سطوح مس و آلیاژهای آن به سطح سنگ آهکی می‌ریزد باعث ایجاد لکه‌های سبزرنگی می‌شود. زنگ زدگی حاصل از مواد آهنی و فولادی بسیار سخت و دشوار از روی سطوح متخلخل سنگ‌ها پاک می‌شوند. بیشترین آسیب دیدگی ناشی از انبساط زنگ زدن قطعات آهنی و فولادی داخل سنگ کاری نما رخ می‌دهد. به این منظور کلیه قطعات فلزی مورد استفاده در نصب سنگ نما باید ضدزنگ باشند.

آتش

آتش به ندرت موجب تخریب کلی در کارهای سنگی شود. ولی سطح نمای گرانیت، مرمر و ماسه سنگ‌ها ممکن است در اثر آتش سیاه یا خرد شوند.

سنگ‌های آهکی عموما تحت تاثیر آتش قرار نمی‌گیرند، فقط سنگ‌های با رنگ روشن به علت اکسید شدن آهن موجود در آنها برای همیشه صورتی رنگ می‌شوند.

ایمنی کار در ارتفاع

کار درارتفاع از لحاظ موقعیت و حالت کاری داری سه شاخه تقسیم بندی میباشد ، این تقسیم بندی ها هر کدام جایگاه کاری خود را داشته و تجهیزات کاری مشابه و یا مجزا دارند

این تقسیم بندی به شرح زیر میباشد:

 

–  Life line و موقیعت گیری   

 –  Life line و جلوگیری از سقوط  

– Rope access و کار در فضای معلق 

و موقعیت گیری LIFE LINE

 

لایف لاین ، محدود کننده و موقعيت گيری

Life line, Restraint & Positioning
 هدف از انجام این روش :

• جلوگيری از قرار گرفتن فرد در موقعيت خطر سقوط

 

در این روش ، وزن تکنسـین بر روی  پاهـای وی میبــــاشد و سیستم فقط جلوگیری میکند از قــرار گرفتن فرد ، در مکــانی که احتمال خطر سقوط دارد ، در این ســیستم به هیــچ وجه نفر در موقعیتی که احتمال سقوط وجود دارد قرار نمـــیگیرد و تکنسین میبایست همیشه در یک نقطه به فاصله حداقل یک متر تا لبه پرتگاه  متصل باشد و این فاصـــــله به هیچ وجــــه نمی بایست کمتر از یک متر گردد.

 

 

 

لنیاردهای دینامیک جهت اتصال       بلت کمری موقعیت گیری

 

 

و متوقف کننده سقوط LIFE LINE

روشهای متوقف کننده از سقوط

Life line & Fall arrest

درحقیقت این سیستم متوقف کننده

سقوط  است نه جلوگیری کننده.

 

هدف از انجام این روش :

•کاهش دادن مسافت سقوط
•جذب انرژی ناشی از سقوط برای کاهش دادن ضربه وارده به بدن
•نگهداشتن فرد سقوط کننده در موقعيتی که اثرات معلق بودن در او به
حداقل برسد  و عمليات نجات به راحتي قابل اجرا باشد.

 

در این روش تکنسین ، هر لحظه احتمال سقوط دارد و می بایست فاصله سقوط  به حداقل برشد و نیروی ناشی از سقوط در سیستم جذب  شود تا به تکنسین منتقل نشود،در بدن انسان بهترین نقطه برای تقسیم بار در هنگام سقوط قسمت جناق میباشد،بنابر این در این سیستم میبایست از هارنسهای که دارای حلقه های متوقف کننده سقـــــوط میباشند اســــتفاده نــمــود تا در سـقـوط هــای با فاکتور سقوط بالا آسیبی متوجه تکنسین نشود و وی در حالتی مستقر شود که اثرات معلق بودن در او به حداقل برسد.
 
                                                        
                   تکنسین در موقعیت متوقف کننده سقوط از حلقه جناقی جلو و حلقه جناقی پشت
      هارنس جلوگیری از سقوط                         ابزار اتومات جلوگیری از سقوط                   شوک گیر
                         

و کار درفضای معلق ROPE ACCESS

 

به علت عدم وجود تجهيزات حفاظت گروهی (نرده کشی، تورهای ايمنی و…) ، کار روی سازه های معلق و يا محل هايی که امکان استفاده از سکوهای متحرک ،داربست و غيره وجود ندارد تکنيک های دسترسی با طناب ،جای خود را در صنعت باز  کرد.

به مرور زمان ایمن بودن غیرقابل مقایسه، کم هزینه بودن و زمان کم، که از  ویژه گی های شاخص  این سیستم دسترسی در صنایع بود، به همگان آشکار گشت وعنوان جایگزینی مناسب برای داربست وکلایمبر از هر سو جای خود را تثبیت کرد.

 

در این سیستم دسترسی ، تکنسین  به دو سیستم مجزا دائما متصل میباشد . این دوسیستم  یکی  طناب  کاری و دیگری طناب پشتیبان میباشد ،که هر کدام  نیز به دو نقطه مجزا با مقدارام.بی.ال استاندارد متصل میباشند.

 

آمار ایمنی اتحادیه دسترسی صنعتی با طناب (ایراتا) در سی سالگذشته نشانگر عملکرد بدون حادثه بوده است و به این معنا که در سوانح مطابق  ابا استادارد های بیمه ای و ایمنی ، اتفاق قابل گزارش و پیگیری رخ نداده است.

منبع: سايتhttp://www.ropeaccess.ir